fotoritimden..

bu yürek, kahpe yürek, yetim yürek, yoksul yürek
hani şu uzun havalarda, bozlaklarda, mayalarda
iflah olmaz türkülerde tüten
hani şu insanı kahreden canım
kurşun misali delip geçen
kurşun misali çöken

bu yürek, yetim yürek, yoksul yürek
binbir yerinden yaralı, binbir yerinden yamalı yürek
bir yanı tanrı, bir yanı kul
bir yanı tezek, bir yanı gül
bizim insanlarımız oğul ne zaman gülecek?

bu yürek, yetim yürek, yoksun yürek
varımız, yoğumuz, malımız, mülkümüz, sermayemiz
canevine konan ilk taş
canevinden uçan ilk kuş
bu yürek, yetim yürek, yoksul yürek
bir yanı gül, bir yanı tezek
bizim insanlarımız oğul ne zaman gülecek?
(Bedri Rahmi Eyüboğlu)

bizim sokak...

i- bcnm beni sorarsan cok beraberiyim..
ii- duslerim ruhumun hala onunde..

iii- parasiz yatili okullarimiz kapatilacakmis. kubaya gideriz sikinti yok bcnm koksallar kapatilmasin bcnm benim babam eca bunlara bisey olmasin...
iv- yalnis kapilar bcnm dikkat edelim gecmis kapilari degil onumuzde kapilarin ardindaki barim dogru olsun diyelim..
v- kim ki duk filmleri izlensin evrensel kultur okunsun...

ustumden bir siir gecti kaldiramadim agirligini askin

UNUTU

unuttum seni

senden dönen işaretini aşkın

adını duyduğumda seğiren ellerimle kaldım

kaldım ve unuttum

ormanları, çıplak dağlarını, ezilmiş yeşili, kokunu

yamaçlarında hayvanların saklandığı vadini…

bana vaat-edilen yaşamı usul usul unuttum

unut dedin unuttum adımı

yılları saydım unuttum

artık bir ölüm biçimidir adımız…

hiç görüşmemiş olmak nasıldır unuttum

köprülerde

köprülerden akan incelmiş sularda

akşamda yoksul bir telaş

suskun

deniz fenerini, balıkçı kayıklarını

rıhtımlarının usta kedilerini unuttum

hiç öpmemiş gibiyim çürümüş bir bankta dudakları mor bir

kadını

bana uzanan ellerini, yaşamı telaşı gibi bitmeyen yollar,

otobüsleri

bir koltukta geçirdiğim uzun geceleri unuttum

unuttum neresiydi gece geçtiğim dünya

eteğini rüzgara dolayan kadınımın yüzünü küçücük ellerini

dünyanın beni unuttuğunu unuttum

yağmurlu bir günde bir patikayı yürüdüğümüzü..

omuzlarında taşıdığın karaları, su yollarını

ayaklarının bıraktığı çukurlara dolduğumu

oradan baktığım dünyayı unutmadan unuttum..

DOĞAN ERGÜL

Furuğ Ferruhzad diyelimin..

‘şiir benim tanrımdır , işte ben şiiri bu denli seviyorum.. gecem gündüzüm bunu düşünmekle geçiyor , kimsenin söylemediği yeni bir şiir , güzel bir şiir söyleyeyim diye.. kendimle baş başa  olmadığım ve şiiri düşünmediğim günüm , anlamsız ve hiç sayılır..  belki şiir görünüşte beni mutlu kılamaz , ancak ben mutluluğu kendim için başka türlü yorumluyorum.. mutluluk benim için güzel elbise iyi yaşam ve iyi yemek değil.. ben , ruhum memnun olduğu zaman mutluluk duyuyorum ve şiir benim ruhumu memnun ediyor.. şayet insanların elde etmek için çırpındıkları bu güzellikleri bana verseler ve karşılığında şiir söyleme yeteneğini benden alsalar intihar ederim.. siz benden vazgeçin , siz bırakın ben sizce mutsuz ve aylak olayım , ancak ben hiçbir yaşamımdan yakınmayacağım..’

 Furuğ Ferruhzad

fotograf calismalar -I-

                                                                                       

photographed
by
HUSEYIN
ERTAN
KAYIS

intihar hakkimiz icin -I-

bcnm sayin okuyan dun gece icin intihar hakkini vermiyecegini ve cok sinirli oldugunu soyledi..

"HAYATI IDARE EDELIM BCNM, CAKTIRMA HICBIR SEYI"

Şu an bu kitaba acil başlanmalı..

Basil, hayatı boyunca okumuş, yazmış, anlamaya çalışmış mutsuz bir insandır. En yakın arkadaşı da Yunanistan için savaşa gitmiş olduğundan büyük bir boşluk içerisine girmiştir. Bu esnada kendisine Girit'te bir maden ocağı miras kalır ve orayı işletmek üzere yola çıkar. Belkide kendisine kağıtların dışında gerçek bir hayat olduğunu kanıtlamaktır tek çabası.Ve yolda maden ocağında ona yardım edecek olan Aleksi Zorba ile tanışır. Zorba her sorunu çözebilen, her problemde mükemmel ruhsal analizler yapan bir bilgedir. Hayatı boyunca okumamıştır ama hayata karşı olan cesaretiyle Basil'den çok ileridedir. Tanrı'ya da şeytana da inanmaz. Şarap içer,kadınlara bayılır, temiz havayı içine çeker, keyfi yerinde olduğunda santurunu çalar, raks eder, kadınları asla üzmez, yer, içer, gezer, eğlenir, kızdığında isyan eder. Gençliğinde vatanseverdir ve bu uğurda bir çok kişiyi öldürmüştür ama daha sonra vatan kavramının içinin boş olduğunu farketmiştir. Zorba konuştukça Basil yıllardır kitaplarda aradığı ruh gıdasının Zorba'nın kelimelerinde olduğunu çözer. Basil'in hayatı rüzgarsızdır oysa Zorba insan ruhunun her tarafını dolaşmıştır. Aleksi Zorba'nın  geçekten yaşadığı  ve Kazancakis'in hayatında önemli bir yere sahip olduğu söylenmektedir. Kitaptaki Basil karakteri büyük ihtimal Kazancakis'in kendisidir.

Zorba der ki:

"Neden? Neden?İnsan nedensiz bir şey yapamaz mı? Şöyle keyfi için!"

"İyi ama ya tohum? Bir çiçeğin bitmesi için tohum gerekli. Bizim pis içimize, böyle bir tohumu kim koydu?Bu tohum niçin iyilk ve namusla beslenip çiçek açmasın? Ve kanla pislik istesin?"

"Hımmm!Lanet olsun hayata be! Sonu yok namussuzun!"

"Nedir bu be! Bir bardakçık şarap içiyorsun, sonra dünya alabora oluyor. Hayat nedir be patron? Şu üstümüzden sarkanlar üzüm mü melek mi ayırt edemiyorum.Yoksa hiçbir şey mi yok? Konuş patron yoksa sapıtacağım!"

"Hayır hiçbir şeye inanmam ben. Eğer insana inansaydım, Tanrıya'da şeytana'da inanırdım. Bu da büyük bir sorundur. O zaman işler karışıyor ve başım belaya giriyor patron!"

"İnsanları rahat bırak patron. Gözlerini açma! Çünkü açarsan ne görürler? Ellerinin körünü! Onun için bırak kapalı kalsınlar da hayal kuradursunlar."

"Bitmez bir hikaye olan yalnızca kadın değildir. Yemek te öyledir."

"Tanrı var mı yok mu sen ne dersin patron? Gülme ama ben Tanrı'yı kendim gibi düşünüyorum. Yalnız daha uzun boylu, daha kuvvetli,daha kaçık ve ölümsüz."

"Sen beni dinle,vatan varoldukça insan canavar kalacaktır. Evcilleşmez canavar."

"Kendin yarı şeytan olmazsan, şeytandan nasıl kurtulursun be?"

"Ne makine şu insan be! İçine ekmek, balık, şarap, turp koyuyorsun; iç çekmeleri, gülüşler ve düşler çıkıyor. İmalathane! Sanırım beynimizde konuşan bir sinema var!"

yeraltindan notlar -I-

i- bcnm yeralti filmi beni eski halime geri getirmeye calisiyor israrla ve ben bunu istiyorum ilginc bir sekilde bilmiyorum

ii- hemen yeraltindan notlari kitabina basladim ben bocek bile olamadim diyor dostoyevski..

iii- herkesin bir ic dunyasi sistemin mudahale edemedigi (cunki dis dunyada yeterince icine almis ya) bir hayati gercekligi var. camus insan soylemedikleriyle insanlasir der ya ordan..

filmdeki muharrem beni bitirdi desem..zeki demirkubuz herkesin icinde bir oldurme hissi vardir ama cesur degildir demesi. insan sayisal bir varlik degildir surekli bunu konusuruz dostoyevski onu karekok almayla betimliyor yeraltindan notlarda..kesin bir varlik degildir tesekkurler sayin sabanci uni tarih profoseri hocam oyle onu gorduk kesinlikle..

herkes yeraltinda bcnm patetes gibi orda gercek orda bu masturbasyon nereye kadar devam edecek bunu anlamis degilim bcnm.. insanligi dijitalize bir varliga donusturen bilime kazanamayacagini dostoyevski soylemis neyin pesindeyiz...

Yılmaz Odabaşı'yı es geçemeyelim Bcnm...

FERİDE'den

Öpmesem dudakların
Yazmasam şiir
Sevişmesem kadınlığın kirlenir

YILMAZ ODABAŞI

HALA KOYNUMDA RESMIN

  

Sımsıcak konuşurdun konuşunca ırmak gibi rüzgar gibi konuşurdun yayla kokuşlu çiçekler açardı sanki çiğdemler güller mor menevşeler açardı Sımsıcak konuşurdun konuşunca Hâlâ koynumda resmin Dağları anlatırdın ve dostluğu bir ceylan gibi sekerdi kelimeler Sesini duymasam çölleşirdi dünya dağlar yarılır ırmaklar kururdu bulutlar çökerdi yüreğime Hâlâ koynumda resmin Gün akşam olur elinde kitaplar ve bir demet çiçekle çıkıp gelirdin bir kez bile unutmadın 'merhaba' demeyi ve en yanık türküleri nasıl da söylerdin bir dostun vurulduğu gün Hâlâ koynumda resmin Kaç mevsim kırlara çıkıp çiçekler topladık mezarlar için Belki ürküttük tarla kuşlarını belki kurdu kuşu ürküttük ama aşkı ürkütmedik hiç Hâlâ koynumda resmin Ve hâlâ sımsıcak durur anılar sımsıcak ve biraz boynu bükük Ne varsa yaşanmış ve paylaşılmış yasak bir kitap gibi durmaktadır ve firari bir sevda gibi Şimdi duvarlarda resmin (1981)

Ahmet Telli

Şiir Defterlerimden -I-

bilirmisin
hangi cicek hangi topragin cocugudur
hangi yagmurla oynamayi sever
ayisiginda...
HUSEYIN ERTAN KAYIS 


bir cocuk maphus yatiyor gozlerinde...
HUSEYIN ERTAN KAYIS

artik gece uflerim
sigaram yetmez gidisine
neylersin...
HUSEYIN ERTAN KAYIS

Ahmet Telli seni seviyoruz yolun yolumuzdur...

F Tipi Film

F tipi filmini şiddetle acilen gidip izlemenizi ve destek olmanızı istiyorum.Albert Camus derki bu ülkeyi tanımak istiyorsan insanların ölüm şekline bakın.. Ülkem de Maraş Sivas roboski dersim asit çukurlarında binlerce Kürt vatandaş yakinda 19 Aralık hayata dönüş operasyonu..kınıyoruz Bcnm..
Hepsini kınıyoruz..yaşasın halkların kardeşliği..
Umudun umudumuzdur sevdalı...